ﻣﺠﯿﺪ ﺍﻧﺸﺎﯼ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻣﺮﺩﻩ ﺷﻮﺭ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ...!- ﻧﺎﻇﻢ: ﺗﻮ ﺩﺭ ﺁﯾﻨﺪﻩ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﺰﺭﮒ ﺷﺪﯼ، ﻣﯿﺨﻮﺍﯼ ﭼِﮑﺎﺭﻩ ﺑﺸﯽ؟+ ﻣﺠﯿﺪ : ﺁﻗﺎ ﻫﺮﭼﯽ ﺧﺪﺍ ﺑﺨﻮﺍﺩ آقا... ﻭﻟﯽ ﺧﺐ ﺧﻮﺩﻣﻮﻥ ﺩﻟﻤﻮﻥ ﻣﯿﺨﻮﺍﺩ ﺁﻗﺎ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﻩ ﺑﺸﯿﻢ!- ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﻩ ﺑﺸﯽ، ﻗﺼﻪادامه مطلب

اگه فکر میکنی دیالوگ های ماندگار و جملات فلسفی فقط مختص فیلم وکتاب و ستاره های سینماست ، سخت در اشتباهی ، این پست رو بخون و از جملات جالب و ماندگار اهالی فوتبال لذت ببر: ۱. ﺍﺭﯾﮏ ﮐﺎﻧﺘﻮﻧﺎ : من ﻧﻪ ﺩﺭ ادامه مطلب

حکایتیکی در نجوم اندکی دست داشتولی از تکبر سری مست داشتبر کوشیار آمد از راه دوردلی پر ارادت، سری پر غرورخردمند از او دیده بردوختییکی حرف در وی نیاموختیچو بی بهره عزم سفر کرد بازبدو گفت دانای گردن فرازادامه مطلب

سرمشق امروز :

صد بار از روش بنویس:

تن مرد و نامرد یکیست، زمانه بگذرد تا بدانی مرد کیست!

هزاربار از روش بنویس:

آدمی باری به سنگینی مروت بر دوش نکشیده است!

بچّهاش یک ماه و نیمش بود که آمد دیدش.

خنده از لبش نمیافتاد. رفت ازش یک عالم عکس انداخت. جورهای مختلف. آنقدر دورش گشت که صدام را در آورد. سیر نمیشد بس که نگاهش میکرد.

یک بار جلو همه گفت: دوست دارم جوری بار بیاید که بفهمد سختی یعنی چی.

گفتم : چه جوری؟

گفت : «بگذاریدش توی برف بزرگ شود، من که نیستم.»

گفتم : میمیرد که!

گفت: شاید بمیرد شاید نمیرد. ولی اگر زنده بماند یاد گرفته قدر خیلی چیزها را بداند.

خیلی جدی اصرار داشت «روی تشک نخوابانیدش. زمین، فقط زمین خالی.»

از عصر یکسانی و عدم تفاوت ، از دوران انزوا ، از عصر برادر بزرگ، از عصر دوگانه باوری ، به آینده یا به گذشته ، به زمانی که تفکر آزاد است و انسان ها با یکدیگر متفاوت هستند و تنها زندگی نمیکنند- به زمانی که حقیقت وجود دارد و آن چه را انجام میگیرد، نمی توان مانع شد- سلام!

آدمی هر آنچه انجام میدهد، همان را باز میستاند.بازی زندگی بازی بوم رنگ هاست.کردار ، گفتار و پندار انسان ، دیر یا زود ، با دقتی حیرت انگیز ، به سوی خود او باز میگردد.این قانون کارماست.کارما ، کرمه یا کرادامه مطلب

خدا قوت به نوید محمدزاده به خاطر بازی متفاوت و درخشان و کم نقص.

و خسته نباشید به کارگردان جوان فیلم (نیما جاویدی)

پری ناز ایزد یارم خوب بود اما فاصله زیادی داشت با نوید محمدزاده.

بسیار لذت بردم از صحنه هایی که مثل قاب عکس ، زیبا و چشم نواز بودند.

و البته موسیقی فوق العاده و تاثیرگذار متن.

و متن قوی فیلمنامه که وادارم کرد تا انتها قصه رو دنبال کنم.

گاهی اوقات تو به تنها راه رفتن نیاز داری ، فقط برای اینکه [ به خودت] نشون بدی که تو میتونی...

یه وقتایی هم هست که هیچ چیز مثل تنهایی راه رفتن، تورو آروم نمیکنه...

امروز با دیدن آلبوم عکس قدیمی مان و بازخوانی پرونده ی زندگی ام از دوران کودکی تا به حال بار دیگر متاثر شدم از گذران زندگی و ناگهان به یاد آینده ی نزدیک و کهولت تدریجی سن افتادم ، نهایتا پیری و تنهایی بسیار دردناک است، اما گاهی فکر میکنم برای من ، اگر پیری در کار نبود دل کندن از دنیا به مراتب سخت تر میشد... قطعا فلسفه ای در پس این زوال تدریجی ، پنهان است!

پ .ن : اگر عمر اینترنت در ایران را معیار قراردهیم ، من "پدر بزرگ اینترنتی" خیلی ها هستم!

از نظر من شانس مثل استعداد است؛ از این جهت که همه به یک اندازه از آن بهره نبرده اند،یا در واقع همچون استعداد، میزان بهره مندی افراد از شانس ، یکسان نیست...

خدای من ، به من فهم و دانایی عطا کن تا بفهمم جز آنچه که تو می خواهی به من نخواهد رسید و به من شکیبایی عطا کن تا به هرآنچه قسمتم است راضی باشم.

دوستی ، عمر نامعلومی دارد لیکن مهمترین عامل پایداری دوستی ها ، "صداقت" است!